ΝΕ ΠΑΣΟΚ Λευκάδας: Ο Ανδρέας και η Ελλάδα της χρεοκοπίας

Το Σάββατο 23 Ιουνίου συμπληρώνονται 22 χρόνια από το θάνατο του Ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ, Ανδρέα Παπανδρέου. Το όραμα και οι στρατηγικοί μας στόχοι όμως, παραμένουν ζωντανοί, επίκαιροι και απαιτούν τη δικαίωση τους. Απαιτούν την δικαίωση και την εκπλήρωσή τους, μέσα από ανοικτές, ελεύθερες και δημοκρατικές διαδικασίες, μέσα από διαδικασίες πειθούς και αλήθειας.

Ο Οκτώβριος του 2009, δεν ήταν η πρώτη φορά που Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ βρέθηκε αντιμέτωπη με το φάσμα της χρεοκοπίας. Αντίστοιχη περίπτωση υπήρξε ο Οκτώβριος του 1993, περίοδος που ακολούθησε την εγκληματική για την οικονομία και τα εθνικά συμφέροντα της χώρας, κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.

Είναι χαρακτηριστικό πως το δημόσιο χρέος της χώρας από το 55.9% ως ποσοστό του Α.Ε.Π. που παρέδωσε η κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. το 1989, είχε φτάσει το 1993 επί κυβερνήσεως Μητσοτάκη, στο 99.4%. Η υπέρβαση του ελλείμματος του προϋπολογισμού κόντευε τότε να ξεπεράσει το 1 τρις δραχμές, με τις άμεσες υποχρεώσεις για το τελευταίο τρίμηνο του ’93 να κινούνται κοντά στα 2,5 τρις, την ώρα που τα διαθέσιμα έσοδα δεν ξεπερνούσαν τα 450 δις δραχμές.

Την τραγική αυτή κατάσταση, η κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου κατάφερε τελικά να την ξεπεράσει, χάρις την ακούραστη δουλειά των αρμόδιων Υπουργών και των στελεχών της Κυβέρνησης, με αποτέλεσμα μια πολύ επικίνδυνη για την οικονομία περίοδος της χώρας να υπερσκελιστεί, χωρίς καν να γίνει αισθητό το πρόβλημα στις αγορές και χωρίς να διαταραχθεί η οικονομική ζωή του τόπου.

Σε εισήγησή του στο υπουργικό συμβούλιο στις 2/12/1993 ο Ανδρέας Παπανδρέου, εκτός από το να περιγράψει την κατάσταση στην οποία είχε βρεθεί η χώρα, ανέπτυξε συνοπτικά τις αιτίες οι οποίες γέννησαν το πρόβλημα και έδωσε τις βασικές κατευθύνσεις που πρέπει να ακολουθήσει μια κυβέρνηση, για να βγει η χώρα οριστικά από το οικονομικό αδιέξοδο:

  1. Η σπατάλη και η διαπλοκή της πολιτικής ηγεσίας με συγκεκριμένα οικονομικά συμφέροντα είχαν ξεπεράσει κάθε προηγούμενο. Ιδιαίτερα τον τελευταίο χρόνο της κυβέρνησης Μητσοτάκη, καθαρά για δημαγωγικούς λόγους, οι δαπάνες του προϋπολογισμού διογκώθηκαν πέρα από κάθε μέτρο.

 

  1. Οι κρατικοί θεσμοί ουδέποτε παρακολούθησαν την οικονομική μεταμόρφωση της χώρας. Όταν η Ελληνική οικονομία προχωρούσε με σημαντικούς ρυθμούς αύξησης του εθνικού προϊόντος, το φορολογικό σύστημα της χώρας, δεν προσαρμόστηκε στις γρήγορες κοινωνικές ανακατατάξεις. Φοροαπαλλαγές που δόθηκαν χάριν της οικονομικής επέκτασης, ουδέποτε καταργήθηκαν όταν οι στόχοι του εκάστοτε κλάδου επιτεύχθησαν.

 

  1. Κοινωνικά στρώματα τα οποία ευνοήθηκαν σημαντικά από την οικονομική επέκταση, ουδέποτε εντάχθηκαν ομαλά στο σώμα των φορολογουμένων, κατά τρόπο ανάλογο με τα εισοδήματά τους.

 

  1. Οι διοικητικές υπηρεσίες του Κράτους, πέρα από το να απορροφούν παθητικά ένα μέρος των εργαζομένων που διαφορετικά θα έμεναν άνεργοι, ουδέποτε κατόρθωσαν να ανταποκριθούν με επάρκεια στις σύγχρονες αναπτυξιακές ανάγκες της κοινωνίας.

 

  1. Ο καλύτερος τρόπος για να απαλλαχθεί μια οικονομία από το βάρος του Δημοσίου Χρέους, είναι η ταχύτερη οικονομική ανάπτυξη. Με τα μεγαλύτερα έσοδα που θα έχει στο Κράτος, θα ελαφρύνουν σημαντικά οι υποχρεώσεις για την τρέχουσα εξυπηρέτηση των δανείων του Δημοσίου.

 

  1. Η αξιοποίηση στο έπακρο της οικονομικής αλληλεγγύης που η Κοινότητα θέτει στη διάθεσή μας, είναι πρώτιστο καθήκον. Τα υπόλοιπα είναι δουλειά των εργαζομένων και των επιχειρηματιών. Αυτοί είναι που κατά κύριο λόγο μπορούν να κερδίσουν τη μάχη της παραγωγικότητας και να ανοίξουν το δρόμο για τη λύση όλων των άλλων προβλημάτων.

 

Η κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου, αλλά και οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ που ακολούθησαν, κατάφεραν να συγκρατήσουν το έλλειμμα, συνδυάζοντας μια αναπτυξιακή διαδικασία, με ένα πνεύμα κοινωνικής δικαιοσύνης.

Η ολοκλήρωση της κυβερνητικής θητείας του ΠΑ.ΣΟ.Κ. το 2004, βρήκε το χρέος στο  98.6%, ποσοστό που το καθιστούσε διαχειρίσιμο, μέσα σε ένα περιβάλλον οικονομικής επέκτασης.  Δυστυχώς όμως, η κυβερνητική θητεία της Νέας Δημοκρατίας την  πενταετία 2004 – 2009 που ακολούθησε, εκτόξευσε εκ’ νέου το χρέος στο 129,7% του Α.Ε.Π., με αποτέλεσμα, μέσα σε συνθήκες βαθιάς ύφεσης, η χώρα τελικά να χρεοκοπήσει.

Σήμερα, 10 περίπου χρόνια μετά την χρεοκοπία της χώρας, οι αιτίες που γέννησαν το πρόβλημα, όπως τις περιέγραψε ο Ανδρέας Παπανδρέου στο υπουργικό συμβούλιο το 1993, φαίνεται να παραμένουν οι ίδιες.

Θα ήταν όμως υπερβολικά εύκολο να αποδώσουμε την χρεοκοπία της χώρας, αποκλειστικά στη στάση των εκάστοτε Κυβερνήσεων, χωρίς ο καθένας από μας να μην κάνει μια ελάχιστη αυτοκριτική για τον τρόπο που πορεύτηκε και λειτούργησε, όλα αυτά τα χρόνια της μεταπολίτευσης.

Είναι πλέον παραπάνω από σαφές, πως μια απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου, δεν είναι αρκετή για να αρχίσει αυτόματα να λύνεται το οικονομικό πρόβλημα της χώρας. Η αλλαγή της κυβερνητικής συμπεριφοράς είναι οπωσδήποτε απαραίτητη, αλλά δυστυχώς δεν φτάνει.

Η αλλαγή συμπεριφοράς ολόκληρης της κοινωνίας είναι οπωσδήποτε αναγκαία. Οφείλουμε Κρατικοί, Κυβερνητικοί, Κοινωνικοί Φορείς, όλοι μαζί, Κυβέρνηση, Λαός, Συνδικάτα, Επιχειρήσεις, Επιμελητήρια, Πανεπιστήμια, παντού όπου ζουν και εργάζονται Έλληνες, να στραφούμε αποφασιστικά στην αναπτυξιακή προσπάθεια. Να ανεβάσουμε, κατά τρόπο διαφανή και σταθερό, το οικονομικό αποτέλεσμα της χώρας.

Σήμερα, 10 περίπου χρόνια μετά την χρεοκοπία της χώρας, είναι επίσης περισσότερο από ποτέ κατανοητό ότι:

  1. Οικονομική υποβάθμιση της χώρας, σημαίνει ταυτόχρονα και εθνική υποβάθμιση. Ο αγώνας για την κατοχύρωση της Εθνικής Ανεξαρτησίας, περνά μέσα από την αποδέσμευση της χώρας από μηχανισμούς οικονομικής εξάρτησης.

 

  1. Το ξεπέρασμα των μνημονίων απαιτεί την αυτοδύναμη πορεία της χώρας, σε μια διαφορετική Ευρώπη, μια Ευρώπη ουμανιστικών αξιών και ευαισθησιών, κοινωνικών στρατηγικών που στηρίζονται στην ελευθερία, το διάλογο, στις ευρύτατες συναινέσεις και την οικονομική αλληλεγγύη των λαών.

 

  1. Ο αγώνας για τη Λαϊκή Κυριαρχία σηματοδοτεί τη δυνατότητα, όχι μόνο της ελεύθερης έκφρασης των πολιτών, αλλά και της άμεσης σχέσης των επιθυμιών του λαού με τις πρακτικές της εκάστοτε εξουσίας.

 

  1. Η ανατροπής του φαύλου, πελατειακού, αναποτελεσματικού και εξαρτημένου πολιτικού κατεστημένου, είναι βασικό προαπαιτούμενο για μια υγιή και σταθερή οικονομική ανάπτυξη.

 

  1. Ο αγώνας για την Κοινωνική Δικαιοσύνη συμβαδίζει με τη μάχη για ένα δίκαιο φορολογικό σύστημα, με την κατοχύρωση της απάλειψης των εξαιρέσεων για τους «ημετέρους», τους «έχοντες», τους «κραταιούς», που εκμεταλλεύτηκαν στο μέγιστο βαθμό την εξαρτημένη σχέση που είχε μαζί τους το μεγαλύτερο μέρος του πολιτικού μας προσωπικού.

Ταχθήκαμε να υπηρετούμε το λαό και τα συμφέροντά του και όχι τις προσωπικές επιδιώξεις του κάθε παράγοντα της πολιτικής μας σκηνής.

Η αναγέννηση του ΠΑΣΟΚ πρέπει να ανιχνευτεί μέσα από την αναγέννηση της ίδιας της κοινωνίας στη σκέψη, τις ιδέες, την νοοτροπία.

Η εξουσία δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι αυτοσκοπός ενός Σοσιαλιστικού Κινήματος, παρά μόνο όταν μπορεί με την πολιτική του, να υλοποιήσει τους στόχους του.

Η επανασύνδεση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. με τις λαϊκές δυνάμεις που διαχρονικά το στήριξαν, δεν είναι απλά πλέον ένα ζήτημα κομματικής στρατηγικής, είναι πολιτική προτεραιότητα, για να βγει οριστικά η χώρα από το πολιτικό και οικονομικό αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει.

About Lefkada Press

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*